۱۴۰۳ مهر ۱۳, جمعه

ناندانی غزه

تهدید جمهوری اسلامی از سوی دولت اسرائیل، بار دیگر گرایشی - غیر حکومت اسلامی - که همیشه آماده است از اسلام سیاسی دفاع کند را جلوی صحنه راند. موقعیت این گرایش در بین کارگران، زنان و جوانان؛ کلا توده مردمی که منتظر فرصتی اند که کار رژیم اسلامی را یکسره کنند، خوب نیست. این گرایش توسط سیاسیونی نمایندگی می‌شود که جزئی از گرایش "جهان سوم"گرائی هستند. در فرهنگ سیاسی ما آنها را "توده‌ایستی" می‌نامیم. موقعیت این گرایش چنان نامطلوب است که خودشان هم می‌دانند باید به بهانه ای بچسبند تا بلکه هیاهویشان گوش شنوائی پیدا کند. آخرین مورد آن کشتار مردم غزه توسط ارتش اسرائیل است که ظاهرا تمامی هم ندارد. کشتار اخیر در غزه و کلا مسئله حل نشده فلسطین برای این طیف یک ناندانی شده است.

در طرف دیگر مسئله، با حکومتی طرفیم که فاشیسم زمانه است؛ حکومتی که زندگی را بر کل زنان حرام کرده است. نان کارگر را گرو گرفته است. جوان را جوان نشده، پیر می‌کند. حکومت اعدام و شکنجه و زندانی سیاسی است. حکومتی است که به گوشه و کنار دنیا تروریست فرستاده و دست دراز ترورش تا بحال دهها فعال سیاسی را به قتل رسانده است. زندان‌هایش مالامال از سیاسیونی است که دهن به اعتراض گشوده اند. مردم ایران در حال یک جنگ سرنوشت ساز با این حکومت هستند و از سوی دیگر هم، فعالین "توده‌ایستی" هر تلاشی می‌کنند که فضا را به نفع رژیم تروریست اسلامی به هم بزنند. مثلا با شادی مردم در خیابان‌ها از به قتل رسیدن امثال حسن ‌نصرالله، اسماعیل هنیه، قاسم سلیمانی و دیگر سران و فرماندهان این رژیم، فعالین "توده‌ایستی" زانوی غم بغل کردند و درباره مضرات جنگ هشدار دادند. بعضا پرتاب موشک توسط جمهوری اسلامی و اصابت آنها به مراکزی در اسرائیل را جشن هم گرفنتد! واضح است که جنگ، هر جنگی، به حال توده‌های مردم مضر است. اما معنای واقعی هشدار علیه جنگ به مردم در ایران دقیقا چه می‌تواند باشد؟! نتانیاهو که از کسی در ایران اجازه پرتاب موشک به اهداف مورد نظرش نمی‌خواهد. کمونیستها جنگ نمی‌خواهند و به همین دلیل در فکر انداختن رژیم جنگ افروز حاکم بر کشورشان هستند که شر جنگ و جنگ افروزی را از سر مردم کم کنند.

ببینید، اسماعیل هنیه در، ظاهرا، امن ترین اتاق در جماران کشته می‌شود، این "توده‌ایستی"ها در "تحلیل"ها و هیاهویشان آمار کشته شدگان غزه را به ما یادآور می‌شوند؛ برای اینکه از نظر ایشان اسماعیل هنیه نماینده مقاومت فلسطین است. حسن نصرالله و حلقه فرماندهان حزب الله کشته می‌شوند، اینها به مخالفین جمهوری اسلامی فحش و ناسزا می‌دهند، برا اینکه از دید اینها، حزب الله مدرسه می‌سازد و اقتصاد لبنان را سر و سامان داده است. اگر مردم در عراق و ایران و سوریه با مرگ این پیام آور مرگ شادی می‌کنند، ایشان سند می‌خواهد که کجا مردم شادی کرده اند!؟

 


همه مشکلات زیر سر شیطان بزرگ است

دشمنی مردم در سراسر دنیا با دولت آمریکا بعنوان نماینده هیات حاکمه ای که در تاریخ یکصد سال گذشته هزاران قتل و جنایت در گوشه و کنار دنیا مرتکب شده است، یک واقعیت به حق است. دشمنی چپ "توده‌ایستی" با آمریکا، اما نه از سر دشمنی اش با سرمایه داری و جلو کشیدن یک راه حل واقعی و عملی است؛ بلکه دشمنی اش در بلوکبندی‌های دولت‌هاست. دشمن آمریکا در کنار روسیه! دشمن آمریکا در حال جویدن ناخونهایشان زیر عبای ‌حسن نصرالله و بشار اسد! این به اصطلاح چپ نماینده تفکر بازمانده از دوران جنگ سرد است. جنگ اینها با آمریکا امروز حتی بیشتر شباهت به خصومت‌های دوران جنگ‌های استقلال طلبانه مستعمرات است، تا حتی جنگ آمریکا و شوروی دوره جنگ سرد. هنوز راه حلشان درباره مسئله اسراییل – فلسطین، پاکسازی منطقه از یهودیان اروپائی الاصل است. در خود آمریکا روزانه صدها اعتراض در جریان است، اما وقتی که فعالین "توده‌ایستی" وارد بحث بر سر این اعتراضات می‌شوند، از سر اینکه این اعتراضات کجای مسئله فلسطین قرار می‌گیرند، برخورد می‌کنند. تمام جنبشی را که با جلو آمدن برنی ساندرز جلو آمد و درباره مسائل اجتماعی خود جامعه آمریکا به میان کشیده شد، از نظر این "توده‌ایستی"ها دور ماند، اما اظهارنظر ایشان درباره نتانیاهو و ناندانی غزه را بارها و بارها به نمایش گذاشتند. ناندانی غزه که حاد شد و سرتیتر اخبار دنیا گشت هر نوع ژست نگاه منفی و اعتراض صوری بر علیه اسلام سیاسی و حکومت اسلامی ایران غلاف شد!

من فکر می‌کنم که این به اصطلاح "چپ" وجود و ادامه حیات خود را مدیون همین اسلام سیاسی و مسئله حل نشده فلسطین است. با سرنگونی جمهوری اسلامی و با اینکه مسئله فلسطین بدون موشدوانی اسلامیون به یک راه حلی هدایت شود، اینها هم موضوعیت خودشان را از دست می‌دهند.

۵ اکتبر ۲۰۲۴


۱۴۰۳ مهر ۱۰, سه‌شنبه

چه کسی از سرنگونی جمهوری اسلامی خوشحال می شود؟

بعضی وقتها با دیدن واکنش بعضی از کسانی که در فضای مجازی اظهار نظر می کنند؛ با زانوی غم بغل کردنشان مواجه می شوم، برای مثل مثلا کشته شدن حسن نصرالله، قاسم سلیمانی، اسماعیل هنیه، وحشت کردن و قایم شدن خامنه ای و امثال آنها، از خودم می پرسم چرا بعضی ها، بخصوص چرا بعضی از ایرانی ها متوجه تنفر مردم ایران، متوجه تنفر انسانیت از اسلام سیاسی و فاشیسم و جمهوری اسلامی نیستند.

به نظر من باید در ایران زن بود، افغانستانی بود، باید کارگر معدن طبس بود، باید دگرباش بود، زندانی سیاسی بود، باید بهایی بود، کمونیست بود، باید آته اییست بود، باید آن جغرافیا را شناخت و درک کرد که از جمهوری اسلامی و اسلام سیاسی نفرت داشت.

کسی که سطوح بحث را عمدا قاطی می کند که این هیولای آدمکش را از زیر ضرب به در برد، کسی که وقتی صحبت از جمهوری اسلامی و شاخکهایش می شود کشتار سرخ پوستان را به میان می آورد، استعمار آفریقا را یادمان میآورد، ویتنام را وسط می کشد، و جنایات دیگر آمریکا را خاطرنشان می کند، عامدانه می خواهد جمهوری اسلامی را نجات بدهد.



۱۴۰۳ شهریور ۲۴, شنبه

چگونه از جمهوری اسلامی دفاع کنیم، یا اسماعیل هنیه را چه کسی کشت؟

 کشته شدن اسماعیل هنیه غم سنگینی شده بر دل طرفداران اسلام سیاسی. او را اتاق روبروی اتاق خامنه ای و زیر بینی روسای سپاه و سرکوبگران مردم می کشند؛ و هیچ دولت خارجی ای، از جمله دولت اسرائیل هم کشته شدن او را فعلا به عهده نگرفته است، اما گروهی که اسماعیل هنیه و جنایتکاران حماس را با مردم داغدیده و سرکوب شده فلسطین عوضی گرفته اند، انگشت به طرف اسرائیل دراز کرده اند. بدتر از آن شروع کرده اند به محکوم کردن تروریسم! انگار تروریسم فقط یعنی ترور کردن سران جنایکار رژیم اسلامی و همپیانان او در منطقه!




شواهد زیادی حکایت از آن دارد که کشته شدن سران جمهوری اسلامی، حتی اگر دولت اسرائیل از آن خبر هم داشته باشد، کار یک جناح و یا یک بخش از خود جمهوری اسلامی است. این جماعتی که داغدار شده است، به عمد می خواهد انگشت اتهام را متوجه آمریکا و اسرائیل بکند که لت و پار کردن سران جمهوری اسلامی توسط خودی هایشان را از دید مردم پنهان کنند.
اینهایی که امروز با جنایات دولت اسرائیل بهانه پیدا کرده اند تا زیر عبا رفتن حماس و خامنه ای را توجیه کنند، در واقع همانهایی هستند که در دوره خودش طرفدار مسلح کردن سپاه پاسداران به سلاحهای سنگین بودند. برای اینها جمهوری اسلامی ستون مقاومت در برابر آمریکا و اسرائیل است و دفاع از آن، حال شاید به بهانه هایی مشروع است. اینها البته نمی توانند شادی توده های مردم را متوجه شوند، برای اینکه مردمی که از به هلاکت رسیدن جنایتکارانی که قلب مهساها و نیکاها را با گلوله های سربی پاره کردند، دشمن اینها هم هستند. با رفتن جمهوری اسلامی بازار کثیف این جماعت تخته خواهد شد.

۱ اوت ۲۰۲۴

مگر جهنم چند حرف دارد؟


یک موضوع داغ المپیک ۲۰۲۴ پاریس، بحث حول جنسیت بوکسر (مشت زن) الجزایری، ایمانه خلیف است که زن است یا مرد است؟ از یک جهت این بحث و این موضوع انعکاسی است از وضعیت زنان در کل جهان.
می‌گویند ایمانه خلیف مثل زن‌ها مشت نمی‌زند. می‌گویند قیافه اش مثل زن‌ها نیست. می‌گویند حتی حرکاتش، جشن گرفتن پیروزی‌هایش و غیره هم مثل زن‌ها نیست. یعنی زن‌ها یک جوری اند، قالبی دارند، که اگر "زنی" در آن قالب نگنجد، زن نیست. این رمز بی حقوقی زنان است. استاندارد زن بودن در این دنیا، ظاهرا باید جوری باشد که از دوره بربریت به ما به ارث رسیده که ضعیفه است؛ قیافه اش مردپسند باشد؛ برای مردها بچه بدنیا بیاورد و غیره.
زنان با به دست آوردن حقوق زیادی که به ثبت رسانده اند، دیگر به این تبعیضات تن نمی‌دهند. این پیروزی را و پیروزی ایمانه خلیف را هم، باید به فعالین جنبش برابری زنان تبریک گفت.
۱۰ اوت ۲۰۲۴

۱۴۰۳ خرداد ۲۲, سه‌شنبه

زبان دراز یک جانی!

امروز یکی از دوستان بریده‌ای از خاطرات اسدالله علم، وزیر دربار محمدرضا پهلوی را برایم فرستاده بود که با خواندن آن، واقعا سال‌ها بود اینقدر حالم گرفته نشده بود. در آن پارگراف آمده است: "عرض کردم ... اگر واقعا دست کسی به خون ‌آلوده نباشد چرا باید کشته شود؟ برای صرف همکاری با محرکین، مجازات اعدام زیادی است." این را علم به پهلوی می‌گوید. محمدرضا پهلوی در جواب او می‌گوید: "ولی در قانون محاکمات نظامی اینها هم متهم در آشوب و بلوا هستند و باید اعدام شوند." علم اصرار می‌کند: "درست است، ولی وجدانا صحیح نیست." پهلوی در جوابش می‌گوید: "مثل این است که تو هم پفیوز شده‌ای."



اینجا نمی‌خواهم درباره "قانون"ی که خود محمدرضا پهلوی و ساواکیان و زمین‌داران اطراف ایشان سر هم کرده بودند و بعد مثل آدم‌های متمدن و معقول پز "قانون" می‌دادند، حرف بزنم. می‌خواهم یادآوری کنم که این آقا که پدرش ارتشی بود، نه حتی خودش!، همان پدرش با زور و قلدری شاه ایران شد. خود این آقای جانی که با یک انقلابی میلیونی سرنگون شد و کسانی که او را سر کار آوردند حتی اجازه ندادند از دست انقلاب به آمریکا و انگلیس هم فرار کند، با کودتای خارجی و با کمک کسانی مثل کاشانی، بروجردی و شعبان بی‌مخ‌ها یک دولت منتخب مردم را سرنگون کرد و بعد زبان درازش اینچنین هم دراز است که "اعدام کنید!".

الحق که سرنگونی و تف انداختن به ارث و میراثش حقش بود.

۳ ژوئن ۲۰۲۴

در سوگ یک آکتیویست کمونیست!

مرگ سراغ همه خواهد آمد. این حقیقتی است که با تولد انسان همراه است. اما مرگ کسانی که تلاششان تاثیر عمیقی در زندگی دیگران داشته، حفره عمیقی در زندگی بازماندگان منصف این دنیا بر جا می‌گذارد. مظفر صالحی‌نیا از آن آدم‌ها بود. بقول جعفر عظیم‌زاده مظفر در برپائی همه اول ماه مه‌ها دست داشت؛ در برگزاری همه هشت مارس‌ها فعالانه شرکت داشت؛ در اعتراض به کشتار کولبران فعالانه شرکت داشت. در سازماندهی جشن‌های آدم برفی؛ در اعتراض به دستگیری‌ها جلو همه زندان‌ها بود. در سازماندهی کاروان‌های کمک به زلزله زدگان، قربانیان سیل و و و حاضر و فعال بود. آدم‌های مثل مظفر صالحی‌نیا سنندج را سرخ نگه داشتند.



مظفر برای شادی دیگران خیلی تلاش کرد. برای آوردن خنده روی لبان کودکان خیلی تلاش کرد؛ اما حیف که نماند تا روز رهائی از دستان خونین آدمکشان جمهوری اسلامی را جشن بگیرد! زنده است یاد عزیزش!

۱۴۰۳ اردیبهشت ۱۷, دوشنبه

سفارتخانه‌های مقدس رژیم جناتیکار و روابط دیپلماتیک

در واکنش به دو نوشته من: "خاک مقدس و منفورترین جنایتکاران" و "خاک مقدس و رژیم جنایتکاران"، سلطانعلی و هما ارجمند نکاتی نوشته‌اند که بقول فارسی، حرف، حرف می‌آورد. به احترام بحث سیاسی این رفقا نکاتی را در دفاع از مواضعم می‌نویسم. سلطانعلی می‌نویسد: "توافقات بین المللی معلوم است که توافق بین دولت‌هاست اما با اینهمه باید رعایت شوند ... فرض کنیم قدرت سیاسی در ایران همین فردا در دست شما باشد آیا خود را از این توافقات خارج می‌کنید؟" هما ارجمند سطوح بحث را قاطی کرده است. می‌نویسد: "اولا خواست بستن سفارت‌خانه‌های رژیم را با بمب زدن‌اش نباید قاطی کرد! این مثل خواست سرنگونی رژیم با حمله نظامی به رژیم از طریق بمب باران کردن ایران است! ثانیا درک شرایط و دلیل حمله کردن به کونسلگری رژیم مهم است. اسرائیل در حال انگولک کردن است و میخواهد با ایجاد یک فضای جنگی همه توجه‌ها را از نسل کشی هولناک در غزه منحرف کند و متحدین‌اش را مصرتر."

 

توافقات بین المللی

توافقات بین المللی، لزوما، از نظر من مقدس نیستند و اگر لازم باشد باید مورد تعرض قرار بگیرند. کمونیستها از سراسر دنیا به اسپانیا برای سرنگونی دولت فاشیستی فرانکو سرازیر شدند. هیچ کمونیستی هم مخالفتی جدی نکرد. کمونیستها از حمله به هیتلر و پاک کردن این کثافت جانانه حمایت کردند. از دادن فرمول بمب اتم برای خلاص شدن از هیتلر و نازیسم هم کسی مخالفتی جدی نکرد. من حمله غرب به طالبان را محکوم نکردم. همان زمان گفتم که حداقل دختران می‌توانند به مدرسه بروند. حداقل مردم می‌توانند تلویزیون نگاه کنند. اما در عین حال حمله آمریکا و همپیمانانش به دولت صدام حسین را قاطعانه محکوم کردیم! اینکه یک عده‌ای از قرن ۶ میلادی به امروز پرتاب شدهاند که فقط و فقط آدم بکشند، هیچ توافقی بین المللی نباید مانع سرنگونی و از بین بردن آنها بشود. جمهوری اسلامی و طالبان و امثالهم، اگرچه در سال ۲۰۲۴ حکومت می‌کنند و بعضا اینجا و آنجا سفارتخانه‌ای هم دارند، اما بقول انگلیسی حکومتهای آناکرونیستیکی هستند که نباید با حکومت سرمایه‌داران، حتی از نوع وحشی‌شان هم اشتباه گرفته شوند. سفارتخانه‌های آنها به هدف روابط دیپلماتیک تجاری و سیاسی و غیره بنا نشده‌اند. آنها مراکزی برای هدایت کشت و کشتار و ناامن کردن زندگی زنان و مردم عادی در دنیا مشغول کثافتکاری هستند.

 


بستن سفارتخانه‌های رژیم اسلامی و حمله نظامی به ایران

من در همان نوشته اولم گفتم که سفارتخانه‌های رژیم اسلامی خاک ایران نیستند که در آن کارگر، زن و کوک و بازنشسته مشغول زندگی، حتی زیر چکمه‌های خونین رژیم اسلامی زندگی می‌کنند. آین مراکز، مراکز توطئه و آدمکشی هستند. اگر کسی بمبی زیر آنها بگذارد، کل مردم ستمدیده ایران برایش دست می‌زنند. به این خاطر می‌گویم که هما ارجمند سطوح بحث را قاطی می‌کند چرا که زدن سفارتخانه‌های رژیم و یا بستن آن توسط دولتی مثل دولت کانادا را حمله نظامی به مردم ایران می‌داند!

تا آنجا که به غزه و موش‌دوانی دول غربی و اسرائیل و جمهوری اسلامی برمی‌گردد، درست است که هر حرکتی در منطقه به این موضوع مربوط است، اما در سیاست همه جنب و جوشها به هم مربوط هستند و نمی‌شود جمهوری اسلامی را بخاطر جنایات دولت نتانیاهو در غزه تبرئه کرد. این بدترین نوع دفاع از مردم غزه است. بدترین نوع محکوم کردن جنایات ارتش اسرائیل است که هیچگونه سمپاتی‌ای ایجاد نمی‌کند.

۵ مه ۲۰۲۴