کریس بامبری
ترجمه: ناصر اصغری
اسپانیا در ۲۹
نوامبر انتخابات عمومی برگزار میکند. میان نظرسنجیهای خصوصی و نظرسنجی دولتی
اختلافی چشمگیر وجود دارد. نظرسنجیهای خصوصی حزب راستگرای "مردم"
(PP) را در جایگاه
نخست قرار میدهند، اما این حزب برای تشکیل دولت به ائتلاف با حزب راست افراطی "وُکس"
نیاز خواهد داشت. در مقابل، نظرسنجی دولتی حزب سوسیالیست (PSOE) را بزرگترین حزب معرفی میکند، اما شمار کرسیهای آن برای پیشی گرفتن
از ائتلاف حزب مردم و وُکس کافی نیست.
بنابراین، این احتمال وجود دارد که
راستگرایان قدرت را در دست بگیرند. وُکس که در جایگاه سوم قرار دارد، در حال کسب
حمایت بیشتری است و همین امر به این حزب امکان میدهد در مذاکرات چانهزنی سختتری
کند. آلبرتو نونیس فیخوئو، رهبر حزب مردم، تایید کرده است که این مذاکرات آغاز شدهاند.
وُکس حزبی متعلق به راست افراطی است
که بر مسئله مهاجرت تمرکز دارد، ارزشهای کاتولیکی را در برابر اسلام قرار میدهد
و بر حمایت خود از وحدت اسپانیا در برابر خواستهای ملیگرایانه کاتالانها و باسکها
تاکید میکند.
فیخوئو کارزار انتخاباتی حزب مردم را
با فراخوانی برای اجرای طرحی با عنوان "بازسازی ملی" آغاز کرد.
"پیمان او با اسپانیا" شامل تعهد به "تضمین آموزش زبان اسپانیایی
در سراسر اسپانیا" است.
در کاتالونیا، این اقدام تلاشی برای
هدف قرار دادن نظام آموزش غوطهورانه به زبان کاتالان تلقی میشود؛ نظامی که در آن
زبان کاتالان زبان اصلی آموزش است. هدف این نظام آن است که همه دانشآموزان، صرفنظر
از زبان مورد استفاده در خانه، به زبان کاتالان تسلط پیدا کنند. همه دانشآموزان
زبان اسپانیایی را نیز میآموزند و این برنامه حتی خارج از مرزهای کاتالونیا هم
موفق ارزیابی میشود.
فیخوئو از نظام آموزشی گالیسیا دفاع
میکند که در آن نیمی از ساعات کلاسها به زبان گالیسیایی و نیمی دیگر به زبان
اسپانیایی برگزار میشود، اما دروس اصلی، مانند ریاضیات، منحصرا به زبان اسپانیایی
تدریس میشوند. به عبارت دیگر، این نظام زبان اسپانیایی را بر زبان گالیسیایی
اولویت میدهد.
سالوادور اییا، رئیس دولت منطقهای
کاتالونیا که از حامیان استقلال نیست، به فیخوئو هشدار داد که زبان کاتالان
"خط قرمز است و نباید به آن دست زد".
وُکس از این هم فراتر میرود و تهدید
میکند که خودمختاری باسکها و کاتالانها را که از زمان مرگ ژنرال فرانکو،
دیکتاتور اسپانیا، در ۱۹۷۵ از آن برخوردار
بودهاند، محدود خواهد کرد.
این مطلب را از کاتالونیا مینویسم.
در اینجا این باور بهطور گسترده وجود دارد که تشکیل دولت ائتلافی حزب مردم و وُکس
بار دیگر جنبش استقلالطلبی کاتالونیا را شعلهور خواهد کرد. زبان کاتالان برای
بقای این ملت اهمیتی محوری دارد و نظام آموزش غوطهورانه نیز نقشی اساسی در حفظ آن
ایفا میکند.
پدرو سانچز، نخستوزیر مستعفی اسپانیا
از حزب سوسیالیست، پس از آنکه پارلمان دو مصوبه پیشنهادی او، از جمله مصوبهای
برای افزایش حمایت از مستاجران، را رد کرد، خواستار برگزاری انتخابات زودهنگام
عمومی شد.
سانچز در واکنش به موج گسترده
اعتراضاتی دست به این اقدام زد که پس از بیرون کردن ماریکامن آباسکال ۸۷
ساله از آپارتمانی که ۷۰ سال در آن
زندگی کرده بود، شکل گرفت. ماریکامن که به ویلچر وابسته بود، به بیمارستان منتقل
شد و در آنجا درگذشت.
سانچز وعده داده است که هر سال ۲۰۰٬۰۰۰
واحد مسکونی بسازد و مالیاتها را کاهش دهد. اما اجرای برنامه ساخت مسکن به بخش
خصوصی سپرده خواهد شد؛ بخشی که قیمت خانهها و اجارهبها را در سطحی تعیین میکند
که اکثریت مردم اسپانیا از عهده پرداخت آن برنمیآیند.
با این همه، سانچز مسئله مسکن را به
موضوع محوری کارزار انتخاباتی تبدیل کرده است. اکثریت هواداران همه احزاب خواهان
اقداماتی برای مقابله با اجارهبهای غیرقابلپرداخت و اخراج مستاجران هستند. اکنون
حزب مردم و وُکس هر دو میکوشند به رایدهندگان هشدار دهند که در صورت پیروزی
سانچز، کشور با ناآرامیهایی مشابه آنچه در آن سوی مرز، در فرانسه، جریان دارد
روبهرو خواهد شد.
روز دوشنبه، سانتیاگو آباسکال، رهبر
وُکس، گفت با حزب مردم مذاکره خواهد کرد تا مانع "دزدیدن انتخابات" از
سوی سانچز شود. او سانچز را متهم کرد که برای تاثیرگذاری بر رایگیری، "فضایی
از اجبار و خشونت" ایجاد میکند.
خاویر میلی، رئیسجمهور راستگرای
آرژانتین، نیز به این کارزار پیوست. او روز چهارشنبه در مادرید سخنرانی کرد و
سانچز را "دیکتاتوری غیرقابلدفاع"، "فاسد" و
"اقتدارگرا" خواند و از اسپانیاییها خواست سوسیالیستها را از قدرت
"بیرون بیندازند".
او درباره ایزابل دیاز آیوسو، رئیس
دولت منطقهای مادرید و رهبر جناح راست حزب مردم، و سانتیاگو آباسکال، رهبر وُکس،
گفت که آنها "ایدههایی سالم و مثبت برای بیرون آوردن اسپانیا از مسیر افول
دارند".
سانچز از زمانی که در ۲۰۱۸ به
نخستوزیری رسید، توانسته است نیروهای واقع در سمت چپ حزب سوسیالیست را جذب کند و
سپس از قدرت و اثرگذاری آنها بکاهد. او ابتدا این کار را با پودموس انجام داد؛
حزبی که از دل جنبش اشغال در ۲۰۱۱ سر
برآورد. این جنبش در واکنش به بیکاری گسترده، سیاستهای ریاضتی و نجات بانکها شکل
گرفت و دهها هزار نفر میدانهای عمومی، از جمله میدان پوئرتا دل سول در مادرید،
را به اشغال خود درآوردند. سپس سانچز همین کار را با ائتلاف سومار به معنای
"متحد شو" پیش برد؛ ائتلافی به رهبری یولاندا دیاز، معاون نخستوزیر و
وزیر کار او.
اما این موفقیت برای سانچز هزینه
داشته است. برای پیروزی در این انتخابات، او به یک شریک ائتلافی کوچکتر نیاز دارد
که کرسیهایش برای تامین اکثریت پارلمانی کافی باشد. دستیابی به چنین وضعیتی بعید
به نظر میرسد.
از یک سو، پودموس قرار دارد و از سوی
دیگر، جبهه گسترده، ائتلافی متشکل از سومار، چپ متحد ــ وارث حزب کمونیست ــ و
سازمانهای محلی و اجتماعی در مادرید و بارسلونا. میان این دو جریان هیچ توافق
انتخاباتی وجود ندارد.
در همین حال، اتحادیههای کارگری و معترضان
به وضعیت مسکن با یکدیگر متحد شدهاند.
برای نخستین بار در ۱۴ سال
گذشته، دو فدراسیون بزرگ اتحادیههای کارگری اسپانیا، یعنی UGT و
CCOO، فراخوان اعتصاب یکروزه در ۱۱
نوامبر را صادر کردهاند. آنها خواهان افزایش دستمزدها به میزان ۴ تا ۷
درصد، گنجاندن بندهایی برای بازنگری حقوق و دستمزد و اجرای اقداماتی برای بهبود
دسترسی به مسکن هستند. علاوه بر این، خواهان ایجاد ذخیرهای دائمی از مسکنهای تحت حمایت
عمومی، تعیین سقف برای اجارهبها و اجرای موثر قانون حق مسکن اسپانیا در سراسر
کشور هستند.
کنفدراسیون اتحادیههای مستاجران نیز
از این اعتصاب حمایت میکند؛ نهادی که سازمانهای محلی مستاجران را از سراسر
اسپانیا گرد هم آورده است.
در بارسلونا، اتحادیههای کارگری و
سازمانهای مستاجران برای برگزاری اعتصابی ۲۴
ساعته در ۱۱ نوامبر، در
اعتراض به اجارهبهای بالا و دستمزدهای پایین، آماده میشوند. قرار است همزمان
تجمعی نیز در مرکز شهر برگزار شود.
ائتلاف "زندگی به بهای
جانمان تمام میشود " (Ens Costa la Vida)، اتحادیه مستاجران (Sindicat de Llogateres) و میز گرد اتحادیههای کارگری کاتالونیا از همین دوشنبه ستاد سازماندهی
اعتصاب را راهاندازی خواهند کرد. آنها همچنین از مردم سراسر کاتالونیا میخواهند
کمیتههای محلی اعتصاب تشکیل دهند.
انریک آراگونِس، سخنگوی اتحادیه
مستاجران، گفت: "اعتصاب از ۱۱
نوامبر شروع نمیشود، از امروز آغاز میشود و همین حالا هم آغاز شده است."
مطالبات اعتصاب شامل کاهش اجارهبها
متناسب با دستمزد کارگران، قراردادهای دائمی اجاره و توقف اخراج مستاجرانی است که
محل سکونت جایگزینی برای آنها وجود ندارد. سازماندهندگان همچنین خواهان
ممنوعیت خرید املاک با هدف سوداگری و بازگرداندن خانههای خالی و املاکی هستند که
برای اقامت گردشگران استفاده میشوند، به چرخه سکونت مسکونی.
مطالبات کارگری آنها شامل هفته کاری ۳۵
ساعته، ممنوعیت اضافهکاری ساختاری، تعیین حداقل دستمزد و مستمری بازنشستگی به
میزان ۱٬۵۰۰ یورو و پیوند
دادن دستمزدها به نرخ تورم است. آنها همچنین میخواهند اتحادیههای مستاجران رسما بهعنوان "طرف
مذاکره" به رسمیت شناخته شوند و اعتصابهای اجارهبها از حمایت قانونی مشابه
اعتصابهای کارگری برخوردار شوند.
مونتسه سانچز، سخنگوی میز گرد اتحادیههای
کارگری کاتالونیا، گفت: "از اینکه نمیتوانیم تا پایان ماه دوام بیاوریم و
بیش از نیمی از دستمزدمان را صرف مسکن میکنیم، به ستوه آمدهایم. به همین دلیل از
مردم میخواهیم از اعتصاب حمایت کنند."
او در ادامه افزود: "اکنون در وضعیتی هستیم که مردم در بلژیک، فرانسه، ایتالیا و آلبانی به
خیابانها آمدهاند و نوبت ما هم رسیده است."
***
متن انگلیسی:
https://www.counterfire.org/article/europe-in-revolt-were-next-says-spain/

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر